Groentetuin in de Provence

Fruit

Aardbeien uit de groentetuin in de Provence van Chambres d'hôtes / Gîtes Les GlycinesNu weet ik weer waarom ik hier woon, ik geniet van buiten, van de tuin, de vogels, de planten. Het is al een tijd schitterend weer en we hebben een grote tuin waarin van alles groeit en bloeit. De aardbeien komen eraan, dat betekent weer bakken vol zelfgemaakte aardbeiensorbet. Van de kersen maken we Kersen bijna rijp in de tuin van Chambres d'hotes / Gites Les Glycines bij Sisteronnatuurlijk jam en ook worden die verwerkt in heerlijke desserts zoals clafoutis of we zetten ze op alcohol. Hoewel het nog even duurt voordat ze rijp zijn, zijn ook de walnoten in aantocht, waar we dan weer vin de noix van maken. Lekker als aperitief bij de table d’hotes!

Groentetuin in de Provence, een leerschool

Walnoten in wording voor de vin de noix van B&B Appartementen Les Glycines ProvenceIk geloof dat het nu de tiende keer is dat we de groentetuin doen. Een leerschool. Het eerste jaar had ik percelen heel precies afgebakend en braaf ingezaaid. Ik had er namelijk geen benul van had hoe ik kleine tomatenplantjes van onkruid zou moeten onderscheiden, dit heeft mij natuurlijk geholpen met de plantherkenning. Ook dacht ik leuk een mix van bonenkruid en goudsbloemen tussen de groenten te plaatsen, bevorderend voor de groei van diverse groenten en insectenwerend. Inmiddels weet ik dat bonenkruid zich razendsnel voortplant en gaat woekeren. Net als rabarber overigens (duurde 3 jaar voordat ik die had uitgeroeid) of aardperen. Na twee jaar heb ik een perceel met allemaal oude zaden van bloemen en groenten door elkaar gevuld. Dat kun je natuurlijk doen, als je weet hoe de plantjes eruit zien die daar uitkomen en veranderen tijdens de groei. Zo heb ik een paar jaar stokrozen voor onkruid aangezien, zien er heel anders uit als ze klein zijn. Helemaal teleurgesteld omdat ze het niet deden, dacht ik.

Ook heb ik een jaar Provençaalse komkommers gehad. Wist ik veel dat je daar echt geen 20 plantjes voor hoeft op te kweken. Aan een plant komen zo een stuk of 15 komkommers. Leuk als je de hele buurt van komkommers wil voorzien, als ze eenmaal rijp zijn heb je er iedere dag zo’n 10, 15…. Ik heb er zelfs geprobeerd augurken van te maken. Goed, 4 plantjes Provençaalse komkommer is dus ruimschoots voldoende.

Foto’s van de groentetuin van dit jaar komen nog, het ziet er nu kaal uit. Piepkleine tomatenplantjes, aubergines en paprika’s, nu oersaai om naar te kijken met wat sullige Afrikaantjes ertussen (belangrijk om schadelijke insecten te weren!). De maïs piept net boven de grond uit net als de Oostindische kers. De Simiane-uien en prei staan er wat ielig bij. Verder een hoop zand en wat waterslangen voor het druppelbevloeiingssysteem. Maar wat een kick als de boel opeens begint te groeien!
Ik vind het geen enkel probleem om onkruid te wieden. Remko verklaart me voor gek, maar het heeft een kalmerende uitwerking op mij, zoiets als yoga maar dan met een riek. Een schoffel heeft hier niet zo veel zin, er zitten te veel keien in de grond en die blijven ieder jaar naar boven komen. Vandaar dat onze wortels er een beetje raar uitzien, maar ze zijn wel heel erg lekker!